mindthemum

το ημερολόγιο μιας μαμάς

Ντολτομανία

Posted on March 25, 2013

Τον τελευταίο καιρό έχω πάθει μονομανία με τη Φρανσουάζ Ντολτό, τη γνωστή γαλλίδα ψυχαναλύτρια, ιδρυτικό μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρίας Παρισίων και της Φροϋδικής Σχολής Παρισίων. Ξεκίνησα με δύο πολύ μικρά βιβλία της από αντίστοιχες διαλέξεις, «Το παιδί και η γιορτή» και «Μιλώντας για το θάνατο» και τα δύο από τις εκδόσεις Πατάκης. Ενθουσιάστηκα με όσα έλεγε 30 χρόνια πριν, πολύ επαναστατικές ιδέες για εκείνα τα χρόνια (για τα δεδομένα μας ακόμη είναι) και με εντυπωσίασε η ευθύτητα και ο σεβασμός με τα οποία αντιμετωπίζει τα παιδιά.

Ξεκίνησα λοιπόν να διαβάζω το 3τομο έργο της «Μεγαλώστε σωστά το παιδί σας». Αν δεν ήξερα τι έπαιρνα μάλλον δεν θα το έπιανα ποτέ στα χέρια μου, λόγω του τίτλου και της παρωχημένης έκδοσης που μάλλον δεν ανανεώθηκε ποτέ και θυμίζει οδηγούς για το «πώς να αποκτήσετε τους τέλειους κοιλιακούς σε 10 μέρες». Το 1976 ο γαλλικός ραδιοφωνικός σταθμός France-inter ξεκίνησε μία ραδιοφωνική εκπομπή με σκοπό να υποστηρίξει γονείς που αναζητούσαν συμβουλές για διάφορα θέματα που αφορούσαν στα παιδιά τους. Η Ντολτό ανέλαβε λοιπόν να απαντήσει σε άπειρες επιστολές γονιών που περιέγραφαν θέματα που αντιμετώπιζαν με τις κόρες και τους γιους τους. Τα κείμενα στο έργο αυτό της Ντολτό είναι σύντομες απαντήσεις σε σύντομες επιστολές. Οιδιπόδεια συμπλέγματα, μονογονεϊκές  οικογένειες, πείσματα, ζήλια πρωτότοκων, παιδιά χωρισμένων γονιών, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και πολλά καθημερινά ζητήματα με πολύ ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις, που αν και διατυπώθηκαν πριν αρκετά χρόνια παραμένουν τόσο επίκαιρες και ακόμη και τώρα τόσο προοδευτικές.

Χρήσιμες αγορές

Posted on February 10, 2013

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και τους μήνες που ακολούθησαν επιδόθηκα σε εκτεταμένη έρευνα αγοράς τόσο για καθημερινά πράγματα που χρειάζεται ένα μωρό (πάνες κλπ), όσο και για άλλα ιδιαίτερα πράγματα που έβρισκα κυρίως στο internet και ήταν πράγματι value for money. Επειδή η δεύτερη κατηγορία είναι πραγματικά ανεξάντλητη, θα μοιραστώ μαζί σας κάποιες αγαπημένες αγορές που μου φάνηκαν πάρα πολύ χρήσιμες και ήταν στην καλύτερη δυνατή τιμή. Είμαι σίγουρη ότι έστω κάποια από αυτά θα σας φανούν χρήσιμα και θα χαρώ πολύ να μοιραστείτε και εσείς τέτοιες «ανακαλύψεις».

Από το Amazon αγόρασα τη φυσική λανολίνη Lansinoh για τις θηλές, την οποία χρησιμοποιούσα συνέχεια τους πρώτους μήνες και πραγματικά με έσωσε.

Από το Babybay αγοράσαμε το κρεβάτι co-bedding, σίγουρα η καλύτερη αγορά που κάναμε, παρά το κόστος και το μικρό διάστημα χρήσης του. Η εμπειρία να κοιμάσαι με το μωρό σου είναι μοναδική.

Από το Ecobebetto αγόρασα τις πλενόμενες πάνες Flip Stay Dry, επίσης μια από τις καλύτερες αγορές που κάναμε, με απίστευτο value for money. Η αξιαγάπητη Μαριάννα θα σας λύσει όλες τις απορίες για τις πλενόμενες πάνες. Από το ίδιο ηλεκτρονικό κατάστημα αγοράζω και το κατσικίσιο γάλα της Holle.

Από το Amazon αγόρασα τις οικολογικές πάνες μίας χρήσης Naty σε απίστευτη τιμή!

Στο ΣυνΆπειρο η Καλλιόπη μας έφτιαξε πολύ όμορφα μενταγιόν με το αποτύπωμα από το χέρι της Βασιλικής, δώρο για τις αγαπημένες μας γιαγιάδες.

Στο Blurb φτιάξαμε υπέροχα φωτογραφικά άλμπουμ πολύ καλής ποιότητας και αισθητικής, τα οποία κάναμε δώρο στους παππούδες της Βασιλικής.

FpSDAlbert500x500

Μπαμ και κάτω

Posted on January 21, 2013

Σάββατο μεσημέρι στο σπίτι με τον μπαμπά και τη μαμά. «Οργώνεις» το σπίτι μπουσουλώντας, αφήνοντας τον γνωστό ήχο «πλατς, πλατς» που κάνουν οι παλάμες σου στα πλακάκια. Τσουνάμι το πέρασμά σου, τραβάς τις κουβέρτες σου πάνω από το μπαούλο, πετάς κάτω τα παπούτσια σου, αρπάζεις όσες παντόφλες βρεις στο πέρασμά σου για να δοκιμάσεις τη γεύση της βρώμικης σόλας σε κάθε μία από αυτές, κυνηγάς τη γάτα «όχι Βασιλική, μη είπαμε τη γατούλα», γυρνάς, με κοιτάς γελώντας και συνεχίζεις το αιφνιδιαστικό ξεμάλλιασμα της γάτας. Πιάνεσαι, σηκώνεσαι, πέφτεις, πιάνεσαι, σηκώνεσαι, πέφτεις. Φτάνεις στο τραπέζι του σαλονιού, αδειάζεις ότι βρεις επάνω στο χαλί, τρως το τηλεκοντρόλ, ξεφυλλίζεις βιβλία και περιοδικά, δοκιμάζεις το ποντίκι του υπολογιστή, μα τι υπέροχη περιπέτεια το σπίτι μας!

P1120189

Πιάνεσαι, σηκώνεσαι, πέφτεις, πιάνεσαι, σηκώνεσαι, πέφτεις. Σε κοιτάω χαμογελώντας καθισμένη στον καναπέ, ξεφυλλίζοντας ένα περιοδικό με κατασκευές. Με κοιτάς και γελάς «κοίτα τι κάνω». Και τότε, στο πέφτεις, έχεις γείρει λίγο μπροστά και φεύγοντας προς τα κάτω, με το στόμα ανοιχτό από τα γέλια, χτυπάς στο τραπέζι και φεύγεις πίσω πάνω στο χαλί. Τρέχω να σε μαζέψω και βλέπω το στόμα σου να γεμίζει αίμα. Σε παίρνω αγκαλιά, εσύ κλαις απαρηγόρητη και εγώ πανικοβλημένη παίρνω την παιδίατρο ενώ το αίμα τρέχει, τρέχει, τρέχει και δε λέει να σταματήσει. Μετά από πετσέτες με κρύο νερό το αίμα σταμάτησε και εσύ ηρέμησες, η καρδιά μου μπήκε στη θέση της. Ήταν η πρώτη φορά που τρόμαξα τόσο, ήταν το πρώτο σου μεγάλο χτύπημα, ήταν μια σπουδαία εμπειρία και για τις δύο μας. Σίγουρα τρόμαξες που τρόμαξα που τρόμαξες. Και εγώ τρόμαξα που τρόμαξες που τρόμαξα. Και ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα «καλύτερα εγώ, όχι εσύ, εσύ ποτέ ποτέ ποτέ».

Εκτός εαυτού

Posted on December 22, 2012

Θέλω να γράψω και δε θέλω να γράψω. Το σκέφτομαι και με θυμώνει ακόμη. Δεν ήταν απλώς άλλη μία μη συνεργάσιμη υπάλληλος με σαδιστικές διαθέσεις, ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Το κερασάκι ενός συστήματος που σε εκδικείται επειδή έκανες παιδί. Που θέλει να σε τιμωρήσει γιατί πώς τόλμησες και έκανες τέτοιο βήμα, με τι θράσος ζητάς τις στοιχειώδεις παροχές που ακόμη δίνει το υπό διάλυση κράτος (ούτε καν πρόνοιας δεν μπορώ να το πω). Ένα σύστημα που ξεκινάει από τον παιδίατρο του ΙΚΑ και καταλήγει στον ΟΑΕΔ. Όπου μπορούνε να σε βασανίσουν θα σου δείξουν τι εστί βερίκοκο. Γιατί μπορούν. Γιατί το σύστημα έχει τόσα πορτοπαράθυρα για να μπαινοβγαίνουν όλοι οι χρόνια θρονιασμένοι αρρωστημένοι κατέχοντες εξουσία, ακόμη και την παραμικρή εξουσία, και όλα είναι τόσο τέλεια ρυθμισμένα σε ένα χαοτικό λαβύρινθο, ώστε ποτέ να μη μπορείς να βγάλεις άκρη. Απλώς είσαι μία αργόσχολη μάνα που πας να κλέψεις και να κοροϊδέψεις και θα σου κάνουν χάρη, θα σε προσβάλουν, θα σε μαλώσουν, θα σε μειώσουν και αν χορέψεις στο ρυθμό τους μπορεί και να κάνεις τη δουλειά σου.

unidos-venceremos-closeup

Ένας όμως σίγουρος τρόπος να μην αλλάξουν τα πράγματα είναι να μην κάνεις ακριβώς τίποτα. Τότε σίγουρα όλα θα είναι στη θέση τους. Με μεγάλη μου έκπληξη πολύ πρόσφατα διαπίστωσα ότι ακόμη και οργανισμοί όπως ο ΕΟΠΥΥ μπορούν να κινητοποιηθούν από μία καταγγελία. Είναι πέρα από τις δυνάμεις μου να μείνω με κλειστό το στόμα. Γιατί δε ζητάω χάρες, δε θέλω εξυπηρετήσεις, απαιτώ αυτό που δικαιούμαι και για το οποίο πληρώνω ανελλιπώς, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Θα θυμώσω, θα κλάψω, θα μαλώσω αλλά δε θα σταματήσω. Γιατί είμαι εκτός εαυτού.

Τυχερή και ευτυχισμένη

Posted on December 12, 2012

Κοιτάω τη Βασιλική που κοιμάται και σκέφτομαι πόσο τυχερό παιδί είναι. Μεγαλώνει με τόση αγάπη, έχει τόσους ανθρώπους που την αγαπάνε γύρω της και έχει όλες τις προοπτικές για μια χαρούμενη παιδική ηλικία. Οι παππούδες της την λατρεύουν, την πηγαίνουν βόλτες, της παίρνουν δώρα, παίζουν μαζί της, της μιλάνε, της τραγουδάνε, την αγκαλιάζουν, τη φιλάνε, τη νοιάζονται. Οι φίλοι μας και οι συγγενείς έρχονται να την δουν ή την πηγαίνουμε εμείς, της φτιάχνουν πράγματα, την παίρνουν αγκαλιά και τη χαίρονται. Είναι ένα χαρούμενο παιδί που έχει όλη τη φροντίδα που χρειάζεται, την τροφή και το παιχνίδι που τη βοηθούν να αναπτυχθεί.

P1090457

 

Πριν λίγες μέρες ήρθε στο σπίτι μία φίλη που εργάστηκε σε αποστολή οργάνωσης στο Μαρόκο και μου περιέγραφε τη δουλειά της και τις συνθήκες. Έχουν περάσει μέρες και ακόμη σκέφτομαι όσα μου έλεγε για τις έγκυες γυναίκες, θύματα trafficking, που τις κακοποιούν, κάποιες φορές τις τιμωρούν με στέρηση τροφής και τις κρατούν «αιχμάλωτες» μέχρι να αποσταλούν σε κάποιο πορνείο της Ευρώπης που τις έχει αγοράσει. Παρά το γεγονός ότι και εμείς στην ActionAid δουλεύουμε με ανθρώπους που βιώνουν πολύ σκληρές καταστάσεις, συνεχίζουν και με σοκάρουν περιγραφές όπως η παραπάνω. Σκέφτομαι αυτές τις γυναίκες που κουβαλούν τα μωρά τους, σε τι συνθήκες θα γεννηθούν και θα μεγαλώσουν αυτά τα παιδιά και τι προοπτικές θα έχουν για να ζήσουν μια χαρούμενη παιδική ζωή.

Κάθε μέρα νιώθω ευγνώμων για όσα έχουμε και θέλω να μοιράζομαι αυτά που έχω εγώ με άλλους που δεν έχουν την ίδια τύχη. Θέλω να μεγαλώσει και η Βασιλική με αλληλεγγύη στους ανθρώπους γύρω μας, να μάθει να μοιράζεται και να μη ξεχνάει ποτέ αυτούς που έχουν ανάγκη τη δική μας υποστήριξη. Και δεν αναφέρομαι στο φιλανθρωπικό πνεύμα των εορτών αλλά σε ένα μέρος της καθημερινότητάς μας.

Πολλά είναι αυτά που μπορεί κάποιος να κάνει, από το να γίνει Ανάδοχος Παιδιού, μέχρι να δώσει μία κουβέρτα στους άστεγους ή παιδικά ρούχα, παιχνίδια και άλλα βρεφικά είδη στις Γυναικείες Φυλακές Θήβας για τα παιδιά που μένουν εκεί με τη μητέρα τους ή σε οργανώσεις μεταναστών ή όπου αλλού πιστεύει ότι θα είναι χρήσιμα. Οι επιλογές είναι άπειρες, αρκεί να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας και τα αυτιά μας.

Busy woman

Posted on November 28, 2012

Βγαίνω από την πόρτα του σπιτιού, βάζω τα παπούτσια του τένις και πάω στο αυτοκίνητο. Καθώς πάω να ξεκλειδώσω συνειδητοποιώ ότι κρατάω στο χέρι τις παντόφλες μου. Τις τελευταίες μέρες η ζωή μου στο rewind αποτελείται από φρενίτιδα αϋπνίας, χειροτεχνίας και μαγειρικής. Η Βασιλική ξυπνάει κάθε 1-2 ώρες και με υποδέχεται με το γνωστό μούγκρισμα, που όπως είπαμε σημαίνει «βυζί τώρααααααα». Αποφάσισα όμως να μην το βάλω κάτω και ως αντίδραση στις βραδινές μας δραστηριότητες, που μου ρουφάνε κάθε σταγόνα ενέργειας, επιδόθηκα μανιωδώς σε χειροτεχνίες και μαγειρικές. Ξεκίνησα το πλέξιμο και παιδεύομαι με τις καλές και τις ανάποδες, το μους και το ρυζάκι. Έφτιαξα χριστουγεννιάτικα βάζα για ρεσώ με λευκό μαλλί, φτιάχνω ένα βιβλίο με τις συνταγές του mindthecook και ξεσήκωσα την κουζίνα με σάλτσα καλαμποκιού για burger, σπιτική μουστάρδα, μήλα καραμελωμένα με κονιάκ και μπαχαρικά, πορτοκάλια σε βάζο με κονιάκ, ζαχαρωμένες φλούδες πορτοκαλιού, κέικ λεμόνι, κέικ μανταρίνι και τέλος, την επιτομή του κέικ «Busy woman’s banana cake» (δηλαδή κέικ αστραπή).

Όλα τα κέικ που έφτιαξα είναι συνταγές της Nigella Lawson και όλα ήταν καταπληκτικά.

Την ανακάλυψα από την Άννα, που κάθε φορά που έρχεται στο σπίτι μου αραδιάζει ένα σωρό ονόματα από chefs που ποτέ δεν έχω ξανακούσει αλλά τα λέει με τόσο φυσικότητα που δεν έχω παρά να κουνήσω το κεφάλι συγκαταβατικά προσποιούμενη ότι δήθεν τους ξέρω.

Κάπως έτσι λοιπόν φτάνω στο αυτοκίνητο κρατώντας τις παντόφλες στο χέρι. Κρατάω γερά, αλλά δεν ξέρω ακόμη πόσο θα κρατήσω. Βάζω μπρος, πατάω το play. Αρχίζει το space oddity και το μυαλό μου έχει φύγει ήδη πολύ μακριά…

Homo Erectus

Posted on November 23, 2012

Ξαπλωμένη μπρούμυτα, βάζει τα χέρια μπροστά και πατάει με τις παλάμες. Σηκώνει το στέρνο. Μαζεύει τα πίσω πόδια, πατάει με τις πατούσες και σηκώνει ποπό. Σπρώχνει πιο πολύ με τα πόδια, πιο ψηλά ο ποπός. Βάζει το ένα πόδι πιο μπροστά, ακόμη πιο ψηλά ο ποπός. Με κοιτάει και γελάει, τα μάτια της μου λένε «κοίτα τι κάνω!» και αμέσως πέφτει είτε με τον ποπό είτε με τα μούτρα. Πάμε πάλι, χέρια μπροστά, στέρνο πάνω, πίσω πόδια μπροστά και ποπός ψηλά. Και γκντουπ πάλι κάτω. Και ξανά και ξανά και ξανά. Εδώ και μερικές εβδομάδες.

Αντί τα πόδια να συνεχίσουν μπροστά, σπρώχνουν με μανία προς τα πάνω, σηκώνοντας τον ποπό όλο και πιο ψηλά. Μου φαίνεται ότι δεν προσπαθεί να προχωρήσει μπροστά αλλά να σηκωθεί όρθια. Πότε με κοιτάει γελώντας όλο περηφάνια και πότε νευριάζει που παρά την τόση προσπάθεια βρίσκεται ακόμη στην ίδια θέση. Προσπαθεί στο πάτωμα, στον καναπέ, στο κρεβάτι. Προσπαθεί αδιάκοπα, ακόμη και όταν είναι κουρασμένη συνεχίζει και προσπαθεί. Καμιά φορά τη σηκώνω όρθια, την κρατάω από τα χέρια και τη βοηθάω να κάνει βήματα. Κυνηγάμε τις γάτες αλλά δεν τις φτάνουμε ποτέ. Και συνεχίζει, σαν μεθυσμένο παπί, να πηγαίνει δεξιά και αριστερά με τρομερό ενθουσιασμό, λαχτάρα για εξερεύνηση και ανυπομονησία για τη μεγάλη κατάκτηση που έρχεται.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.